Mindswitch

Ik schreef onderstaande tekst als bijdrage voor De Cocon (#75), het magazine van HSP Vlaanderen, rond het thema hooggevoeligheid, burn-out en medicatie. Ik deel het graag met jullie. Eigenlijk een basiscollectie slakkenfilosofie want de meeste aspecten zijn op één of andere manier in al mijn gedachtekronkels verweven.

Kleven we te snel een etiket op een aandoening, waarna we in eerste instantie via (klassieke) medicatie de strijd aangaan? In een maatschappij waarin we graag in termen van normaal en abnormaal denken, biedt een label wel eens geruststelling. We hebben de ziekte benoemd dus we kunnen ze aanpakken. Het blijkt echter wel eens een valse gemoedsrust. En op die manier kan ook medicatie misleidend zijn. Eén ding wil ik meteen duidelijk maken: ik ben dokter noch psycholoog en geloof oprecht dat in sommige gevallen medicatie noodzakelijk is. Maar ik ben er ook van overtuigd dat een probleem zo snel mogelijk aan de bron aangepakt moet worden. Lees volledige tekst Mindswitch

Co-creatie

Ik zie mezelf nog aankomen aan de blokhut in Kasterlee, waar een vriend-mentor me uitgenodigd had om het verhaal van mijn crash en zoektocht naar mezelf rond de tafel te delen. Plots stond en nadien zat ik daar tussen een stuk of zes wildvreemden die ik nog nooit eerder gezien had. Wat eten en een glas wijn. Een HSP voelt zich op zo’n moment meestal als loslopend wild dat opgejaagd wordt en het liefst in een hoekje wegkruipt om het verscheurd worden zo lang mogelijk uit te stellen. Na wat koetjes en kalfjes en nadat ik op het toilet nog eens goed in de spiegel gekeken had, begon ik te vertellen en werd er vol aandacht naar me geluisterd. Het werd geen monoloog maar een interactief leer- en deelmoment. In plaats van gebeten, werd ik gestreeld. Voor de eerste keer voelde ik dat mezelf kwetsbaar opstellen en een authentiek verhaal als het ware zo goed als naakt delen inspirerend was voor anderen. De slak met tuinvrees verliet het eigen kalkhuisje en zette een eerste glijbeweging in, nog niet goed beseffend dat het een begin was van een flow die blijft stromen, met af en toe een ferme versnelling. Lees volledige tekst Co-creatie

Blokjesdenken

Het zal je niet verbazen dat ik nooit een kei was in exacte wetenschappen, eerder een talenknobbel met veel interesse voor filosofisch getinte vakken waarbij de kritische en (zichzelf) in vraag stellende gedachtekronkelaar zijn geest flink aan het werk kon zetten. Toch is het op die recente vrijdagochtend een rekensommetje dat mij aan het denken zet: 6.000. zoveel keer moet de ruitenwisser ongeveer van rechts naar links en weer terug bewegen om de regendruppels van mijn voorruit te wissen vooraleer ik op kantoor aankom. Het regent dat het giet, pijpestelen, oude wijven, scheermessen, bakstenen en zelfs koeienstaarten en mollenjongen, vind ik onder de uitdrukkingen, terwijl dat bij onze Engelstalige vrienden cats & dogs zijn. Lees volledige tekst Blokjesdenken

Hartsteen

Foto: Annik Loodts

Deze steen kruiste mijn pad toen een aantal collega’s en ik een ongeplande maar heel mooie wandeling op een tamelijk steile en beboste heuvelrug langs de oevers van een rivier maakten. Bij de eerste blik op het prachtexemplaar keken mijn goede vriend en ik elkaar aan. Een knikje en het woord ‘straks’ waren voldoende om elkaar te begrijpen. Hij weet dat we thuis een ferme collectie hartstenen hebben. Het is een traditie geworden om die van her en der mee naar huis te nemen. Zeker als ik ergens alleen ben. Waarbij ik ze stil in het zicht leg. Meestal passen ze in een binnenzak. Deze geologische creatie was een ander paar mouwen. Een steen verleggen is niet altijd even gemakkelijk. Lees volledige tekst Hartsteen

Blauwe Maandag

Maandag 17 mei. Ik open één van de nieuwssites die ik regelmatig bezoek. Meestal beperk ik me tot titel en inleiding. Als het onderwerp me aanspreekt, lees ik verder. Mijn oog valt op een bericht met foto van een aantal fietsers die van de baan gemaaid werden. Twee vrouwen overleden en drie zwaargewonden. Het is helaas nieuws van bijna elke dag. Veel mensen klikken door naar ander, belangrijker nieuws. Ik besluit om toch verder te lezen. Dan besef ik dat het op een plek is waar ik zelf vaak fiets. Alleen en op de wintertoer van ons mountainbikeploegje. Het is daar inderdaad uitkijken, zo in die blinde bocht als je oversteekt, zeker in het donker of bij valavond. Uit je klikpedaal schieten bij het vertrekken kan al gevaarlijk zijn. In ons groepje wordt een paar uur later gedeeld dat andere fietsers daar minder geluk gehad hebben dan wij. Dan lees ik dat het een groep jonggepensioneerden uit mijn eigen dorp Retie is. De impact van het bericht op mijn gevoel wordt groter. Lees volledige tekst Blauwe Maandag

Zachtjes duwen

Naar aanleiding van de recente berichten rond burn-out bij kinderen, heb ik gisteren een opiniestuk voor Knack geschreven, op basis van inzichten die ik eerder al via mijn blog gedeeld heb. Het thema blijft actueel en ik geef jullie graag het nieuwe stukje mee dat ik eraan toegevoegd heb, met extra aandacht voor hoogsensitieve kinderen. Lees volledige tekst Zachtjes duwen

Roots

Nog voor ik goed en wel op rustige cruisesnelheid ben en aan mijn ochtendlijke ademhalingsoefening in de auto begin, tovert een dartel reetje al een glimlach op mijn gezicht. En ook een ‘oef’ zoeft door mijn hoofd want het heeft veilig de overkant gehaald. Ik zag het een paar seconden eerder vanaf de andere rijrichting de betonnen middenberm van de E34 richting Antwerpen overspringen. Het liep richting de zachte grasstrook op grondgebied Oud-Turnhout en hield dan even halt. Alsof het niet zeker was van de ingeslagen weg. Het keek nog één keer een beetje vertwijfeld achterom, waar de auto’s vóór mij voorbijraasden. En dan waagde het de grote sprong over de gracht, richting een mooi groen weilandschap zoals we die in de Stille Kempen in overvloed hebben. Het wordt zijn nieuwe thuis. Of het ooit terugkeert? Lees volledige tekst Roots