Schuldbekentenis

Vorige week verschenen een aantal berichten met stevige titels als ‘Burn-outcoaches zijn al te vaak charlatans‘, ‘Burn-outcoaches zijn een gevaar voor de volksgezondheid‘, ‘Grootste charlatan kan zich burn-outcoach noemen’ en ‘Psychologen waarschuwen voor wildgroei aan therapeuten zonder de juiste competenties‘. De aanleiding was een open brief van specialisten, gericht aan zowel ministers De Block en Van Deurzen als aan alle betrokken beleidsmakers en vormingsverstrekkers. Zonder een polemiek te willen creëren en uitgaande van ieders goede bedoelingen maakt het bij mij toch een bedenking los. Een schuldbekentenis zelfs.

Ik wil me oprecht excuseren bij de schrijvers en alle aanhangers van de open brief waarin gesteld wordt dat “steeds meer personen die zelfs geen enkele achtergrond hebben in de psychische zorg of geneeskunde zich plots als ‘ervaringsdeskundige’ of ‘burnoutcoach’ gaan opwerpen, en lezingen, consulten of vormingen gaan aanbieden, met vaak zeer bedenkelijke en zeker geen of nauwelijks wetenschappelijke en/of veralgemeenbare stellingen, tips en behandeladviezen als hun visitekaartje.”

Het spijt me oprecht dat ik, ook al heb ik mezelf nog nooit een coach genoemd, een aantal lezers van mijn boek of volgers van mijn blog op hun vraag wat extra spiegelmateriaal gegeven heb om in zichzelf te kijken.

Het spijt me dat ik in groep getuigenis afgelegd heb en met mensen in dialoog ben gegaan, enkel en alleen op basis van mijn persoonlijke ervaring met burn-out en hoogsensitiviteit, zonder enige opleiding of wetenschappelijke basis.

Het spijt me dat ze zich begrepen voelden, dat ze zichzelf in mijn verhaal herkenden en vertelden hoe ze hoop vonden bij iemand die een gelijkaardige weg van negatief naar positief bewandeld heeft.

Het spijt me dat ik mijn vrije tijd erin gestopt heb, dat ik hun kostbare tijd gestolen heb.

Het spijt me dat ik geloof in een maatschappij waarin mensen elkaar inspireren en delend helen.

Peinzende blik over de kustlijn van Marken (NL) – Foto: Annik Loodts
Advertenties

9 gedachtes over “Schuldbekentenis

  1. Dag Tommy. Ik volg je al een tijdje via je blog, maar plaatste nooit eerder een reactie. Bovenstaande mail bezorgt me ‘kippevel’ van het begin tot het einde. Ik ben dan wel een (erkend) hulpverlener/ psychotherapeut, maar veel meer dan deze titel ben ik bovenal een hoogsensitieve (in deze turbulente tijden vaak ‘hypersensitieve’ ;-)) vrouw en vanuit mijn eigen ervaring met hoogsensitiviteit en burnout (2 burnouts en een bore-out in 7 jaar tijd) vooral een ‘ervaringsdeskundige. Ik snap bijgevolg als geen ander wat je in deze blog deelt want ook ik heb vooral heling ervaren bij mensen (al dan niet met een therapeutische achtergrond) die zich puur en kwetsbaar durfden opstellen en van hieruit durfden delen. Precies in dit delen schuilt voor mij de kracht van het helen. Ik deel bijgevolg in mijn (al dan niet therapeutisch) contact met mensen ook vaak (en vooral!) vanuit mijn eigen diep doorleefde ervaringen en vanuit mijn eigen zoektocht met veel vallen en evenveel keer weer opstaan. Telkens opnieuw krijg ik van mensen de feedback dat precies dit delen hen moed, inspiratie, er- en herkenning geeft. Ik contacteerde in mijn eigen herstelproces een erkend psychologe met naam en faam, maar met heel weinig inlevingsvermogen en ongetwijfeld weinig eigen ervaring op het vlak van burnout. Bijgevolg ben ik afgehaakt, en heb ik een ervaringsgericht coach gezocht, die ook niet het ‘officiële’ papier had, maar wel wist, maar bovenal ‘voelde’ waarover het ging!
    Wat mij betreft, zijn jouw verontschuldigingen absoluut niet nodig! 😉 Ik ben oprecht blij met pure mensen als jij, die écht wel weten waarover ze spreken! Dank voor je delen, dank voor je inspiratie!
    Hartegroet, An

  2. Zou het kunnen dat de heren die de open brief schreven en er – zeer schamel in mijn ogen – over vertelden bij Van Gils hun eigen inkomsten zien dalen? Ikzelf ben goed geholpen door een erkend therapeut maar heb zeker zoveel inzichten verzameld door dingen te lezen van lotgenoten. Op deze trage plek bijvoorbeeld. 🙂

  3. En dat terwijl aan de andere kant juist de inzet van ervaringsdeskundigen als heilzaam wordt geacht… Hoe bizar hebben we het weer.
    De mensen met papiertjes hebben mij ooit en burn-out op een dienblaadje aangeboden. Die zonder papiertjes, of met minder papiertjes…. wisten vaak wel beter waar ik het over had. Enfin, ik zie mijzelf ook niet als een gespecialiseerde deskundige, dat heb ik zelfs nadrukkelijk ‘gedisclaimd’ op mijn blog….maar ik weet er wel bijna alles van 😉 En hoop nog steeds, net als jij, dat mensen een voordeel kunnen doen met mijn ervaringen en de hopelijk vrije wijze waarop ik deze met anderen deel.
    Jij inspireert. Vanwege ervaring en echtheid. Dat is meer waard dan een studiebol die de hele weg nog moet beleven…. 😉
    Dank je wel. Dus. Echt.
    🙂

  4. Zolang je maar blijft geloven dat er mensen zijn die uitkijken naar jouw wekelijkse bron van inspiratie, die blij zijn met een luisterend oor, die blij zijn met advies, die blij zijn dat ze begrepen worden en blij zijn dat ze “echte” mensen ontmoeten, mensen die in hen geloven. Levenservaring is zoveel meer dan een bladje papier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s