Mindswitch

Ik schreef onderstaande tekst als bijdrage voor De Cocon (#75), het magazine van HSP Vlaanderen, rond het thema hooggevoeligheid, burn-out en medicatie. Ik deel het graag met jullie. Eigenlijk een basiscollectie slakkenfilosofie want de meeste aspecten zijn op één of andere manier in al mijn gedachtekronkels verweven.

Kleven we te snel een etiket op een aandoening, waarna we in eerste instantie via (klassieke) medicatie de strijd aangaan? In een maatschappij waarin we graag in termen van normaal en abnormaal denken, biedt een label wel eens geruststelling. We hebben de ziekte benoemd dus we kunnen ze aanpakken. Het blijkt echter wel eens een valse gemoedsrust. En op die manier kan ook medicatie misleidend zijn. Eén ding wil ik meteen duidelijk maken: ik ben dokter noch psycholoog en geloof oprecht dat in sommige gevallen medicatie noodzakelijk is. Maar ik ben er ook van overtuigd dat een probleem zo snel mogelijk aan de bron aangepakt moet worden.

Door de symptomen te verdringen, verdrink je niet de mentale parasiet die je van binnenuit langzaam maar zeker wegvreet. Kan een traject zonder medicatie even succesvol zijn? Er duiken wel vaker tegenstellingen op tussen klassiek en alternatief. Voor mij gaat het erom of iets werkt of niet. Ik geloof in individuele verhalen die zich tot een collectieve kracht ontwikkelen. Daarom deel ik graag een paar ingrediënten uit mijn mentaal recept, die cruciaal waren voor het overwinnen van mijn burn-out en de confrontatie met mijn hooggevoeligheid.

Medicatie was voor mij maar een tijdelijk (s)la(a)pmiddel. Ik sliep in het begin effectief beter (in). Mijn emoties en gedachten kenden geen pieken en dalen. Ik had even een (vals) gevoel dat het weer beter ging. Maar het tegendeel bleek waar. Ik stelde een echte mindswitch in feite uit. Op advies van mijn huisdokter ging ik daarom met een therapeute aan de slag die de focus op mindfulness en yoga legde. Het begon met opnieuw (bewust) te leren ademen, voor mij een absolute aanrader om eender wanneer even afstand te nemen van een prikkel, situatie of gedachte, op zich al een uitdaging voor ons HSP’s.

Adem is eigenlijk al een vorm van meditatie. Dat roept vaak beelden op van esoterische toestanden of boeddhistische monniken die in totale afzondering leven. Wij hoeven geen monniken te worden. Het is fijn als we er al in slagen om op die manier af en toe uit de dagelijkse ratrace te stappen en onze gedachten even uit te schakelen. Het internet bulkt van informatie en oefeningen. Haal eruit wat voor jou werkt, de drie minuten ademruimte, gedachtemeditatie of bodyscan bijvoorbeeld.

Ik ben heel mild voor mezelf als ik zeg dat ik niet lenig ben. Toch ben ik met yoga aan de slag gegaan. Het is meteen een manier om je lichaam en geest energie te geven. Om het te bedanken voor wat het voor jou doet. Zet jezelf letterlijk in beweging en sport, als mentale spoeling en om jezelf na een lekkere douche fit te voelen. Onderschat nooit het belang van goede voeding. Ga op zoek naar wat voor jou werkt, bekijk eten als een beloning voor je lichaam en niet als een strafdieet. Doe rustig aan met suikers. Check eventueel in overleg met een specialist of je nood hebt aan supplementen als vitamine B of D, magnesium en calcium of denk aan natuurlijke ontstekingsremmers als kurkuma en gember. Er zijn nog zogenaamde adaptogenen, geneeskrachtige kruiden en planten die het lichaam in balans brengen. En vooral, luister naar je lichaam want het beseft eerder dan je hoofd wanneer je jouw grenzen als HSP overschrijdt.

Ga ook in je hoofd aan de slag, via mindfulness. Leer stilstaan bij jezelf, emoties, gedachten om overprikkeling te vermijden. Wat doet dit met mij? Creëer een pauze, ademruimte in je hoofd. Leef in het moment, pieker niet over gisteren en twijfel niet over morgen. Vertrouw de stroom waarin je vertoeft. Op jouw tempo, niet dat van anderen. Ontdek de kracht van aanvaarden en loslaten – niet opgeven. Wees in dat proces niet te hard voor jezelf. Hou van de persoon die je ’s ochtends in de spiegel ziet. Je bent goed zoals je bent. Laat je authentieke ik niet op het plankje liggen als je de deur uitgaat. Stel jezelf voorzichtig en zonder masker open. Wees overtuigd van je zachte kracht. Durf kwetsbaar te zijn. Daar is veel moed voor nodig. Geef creatief vorm aan wat je bezighoudt. Het is een dialoog met jezelf. Een eerste stap naar het tonen van en praten over wat in je omgaat. Je bent niet alleen op de wereld en hoeft die niet alleen draaiende te houden.

Meer over De Cocon

Advertenties

7 gedachtes over “Mindswitch

  1. “kijken naar de roos in jezelf, ze koesteren en ze langzaam in knop laten komen” dat is eigenlijk wat er gebeurd als je kan kijken naar jezelf, en daarmee aan de slag gaat…
    de roos komt tot bloeien, in welke levenstijd dan ook…

  2. Heel herkenbaar wat je schrijft. Ik denk ook wel eens dat we in onze huidige samenleving die stickertjes ‘misbruiken’ om te vergoeilijken dat we zijn wie we zijn. ‘Mens’, met talent, maar ook met het tegenovergestelde daarvan; onze onvermogens. Want die heeft elke mens óók. We worden gestimuleerd om dat wat we níet goed kunnen te verbeteren, teneinde aan een algemeen gemiddeld plaatje te voldoen. Terwijl de werkelijke talenten dan niet volledig tot bloei meer komen.
    Het aanmoedigen van het in contact komen, het aanvaarden van ons werkelijke, complete zelf zouden wij veel meer moeten mogen doen…

    1. Mooi zo. ‘Lukken’ hoeft niet. Doet aan inspanning denken, terwijl het ontspanning is. Bij mij is het ook eerder bewust ademen tijdens veredelde stretching. Een moment van aandacht voor mijn lichaam. Het ziet er niet uit maar voelt goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s